Oriental reflections
Het buikdansfestival “oriental reflections” is begonnen. EINDELIJK weerklonk het door de kleedkamers. Nog een laatste vrijdag-avond-laat-repetitie en een nacht met weinig slaap te trotseren en dan was het show-time! Zaterdagmorgen met veel goede zin opgestaan en klaar om de zaal te gaan inspecteren. Eerste indruk: jep, hier gaan we schitteren! Alleen al door het geweldige team dat deze show neergezet heeft en zal neerzetten de komende uren. Alles is perfect afgestemd op onze buiken, geweldig is dit!
Na nog maar eens een generale repetitie beginnen onze buikjes te kriebelen. Nog een laatste blush hier, wat glitters daar, en zenuw-gegiechel overal en dan is het aan ons. Met een bang hart mag ik als eerste mijn intrede doen voor het grote publiek. Ik ben blij dat de rest toch nog volgt, want dit is best wel eng! De eerste muzieknoten weerklinken door de boxen.. 1..2..3..4.. en we zijn vertrokken! De volle 20 minuten zijn van ons. Iedereen zal ons gezien hebben en gehoord. Sandra pept ons al spelend op en ja hoor, daar verschijnen de glimlachen en die energie waar Alain en Yamila ons zo vaak naar gevraagd hebben. Dansen is gevoel, dat is bij deze nog maar eens bevestigd!
Het publiek juicht en geeft een daverend applaus. Journalisten en fotografen willen maar al te graag een kiekje van ons. Een geweldig gevoel is dit! Moe maar voldaan kijken we uit naar dag 2 van het festival. Opnieuw met veel enthousiasme en plezier!
Bedankt aan het hele team voor het geslaagde weekend en bedankt aan Sabaha Nisè!
Esmé
